Vërtet, njerëzit në këtë muaj kaq të madh janë në grada të ndryshme dhe në gjendje të habitshme. Ka njerëz që në këtë muaj agjërojnë dhe falen për Allahun, Zotin dhe Krijuesin e tyre, si dhe i kryejnë obligimet e fesë. Porse, ata kryejnë disa vepra që janë adhurime si: duaja, kurbani, kërkimi i ndihmës etj, për dikë tjetër veç Allahut, qoftë ky varr, apo mekam, kështu që i shkon kot agjërimi, falja dhe çdo vepër që ai bën.

Prej dobive të përgjithshme të agjërimit janë:
1. Shpërblimi për agjërim është pa kufi.
2. Gëzohet agjëruesi kur të vijë iftari dhe kur të takohet me Zotin e tij.
3. Era e gojës së agjëruesit është më e këndshme se sa aroma  e miskut (parfumit). Këtë e vërteton hadithi, të cilin e transmeton Ebu Hurejra, Allahu qoftë i kënaqur me të: “Ka thënë Allahu azze ve xhel-le: Çdo vepër e birit të Ademit është për të, e mira me dhjetë sevape deri në shtatëqind shumëfishime. Allahu, azze ve xhel-le thotë: Përveç agjërimit, ai është për Mua dhe Unë e shpërblej për atë; e lë (njeriu) epshin, ushqimin dhe pijen e tij për Mua. Për agjëruesin janë dy gëzime: kur të bëjë iftar gëzohet për iftarin e tij dhe kur të takohet me Zotin, gëzohet për agjërimin e tij. Era e gojës së agjëruesit është më e këndshme tek Allahu sesa aroma e miskut (parfumit).” [Transmetojnë Buhariu dhe Muslimi]

Falënderimi i takon Krijuesit të botëve, paqja dhe shpëtimi qofshin mbi vulën e pejgamberëve, Pejgamberin tonë Muhammedin, salall-llahu alejhi ve sel-lem, mbi familjen e tij të pastër dhe shokët e tij të ndershëm.

Të gjitha falënderimet dhe të gjitha lavdatat i qofshin dhe i takojnë vetëm Allahut xh. sh., Krijuesit të gjithësisë. Paqja dhe mëshira e Tij qofshin për krijesën më të bukur, Muhammedin a.s., për zotriun tonë dhe të zgjedhurin e gjithë pejgamberëve, për shokët e tij, për familjen e tij dhe për ata, të cilët nuk iu shmangen rrugës së tij gjer në ditën e fundit të kësaj bote. Kënd e udhëzon Allahu xh. sh. nuk ka kush që e humb atë, por ai i cili mbetet i humbur nuk ka kush që e udhëzon pos Tij. Falënderimet poashtu i qofshin Allahut xh. sh., i Cili më mëshirën dhe mirësinë e Tij na mundësoi që të fqinjësohemi afër të Dërguarit të Tij këtu në këtë vend të bekuar, Medinetul Munevvereh, për t'i shërbyer Islamit dhe muslimanëve, duke mos qenë të denjë për këtë nder special, mirëpo kjo është një dhuratë që Allahu xh.sh. ia dhuron kujt të do prej robërve të Tij.