Kur'ani i Madhërishëm është mjeti i parë i forcimit. Ai është litari i fortë i Allahut dhe drita e Tij e qartë. Allahu e mbron atë që kapet pas Kur'anit, e shpëton atë që e pason Kur'anin dhe ai që thërret tek ai udhëzohet në rrugën e drejtë.
Allahu e ka treguar qartë se qëllimi për të cilin është zbritur dhe shpallur ky Kur'an është forcimi dhe stabilizimi i njerëzve. Allahu, duke hedhur poshtë disa nga intrigat e jobesimtarëve, ka thënë:
"Ata që nuk besuan thanë: "Sikur t'i zbriste atij Kur'ani përnjëherë." Ne e zbresim kështu që ta forcojmë zemrën tënde dhe e lexuam qartë. Ata nuk të sjellin ty ndonjë shembull e që Ne të mos vijmë me të vërtetën dhe me shpjegime më të bukura." [Furkanë, 32-33]

Katërmbëdhjetë shekuj më parë, Zoti zbriti Kur’anin si një udhëzues për mbarë njerëzimin. Në atë kohë, shoqëria arabe ishte në një gjendje shthurjeje, kaosi e injorance të plotë. Arabët ishin një popull barbar. Ata adhuronin idhuj që i përgatisnin vetë, besonin se lufta e gjakderdhja ishin të virtytshme dhe ishin të aftë të vrisnin edhe fëmijët e tyre. Ata ishin shumë pak të interesuar në çështje të dijes; të mos flasim pastaj për këndvështrim shkencor të botës e të natyrës. Megjithatë, nëpërmjet Islamit, ata mësuan të jenë të njerëzishëm e të qytetëruar. Jo vetëm arabët, por të gjitha bashkësitë, që pranuan Islamin u larguan prej territ të kohëve të padijes dhe u ndriçuan me urtësinë hyjnore të Kur’anit. Ndër aftësitë, që Kur’ani i solli njerëzimit ishte të menduarit shkencor.

“U bëra musliman, sepse ndjeva se Islami ishte më humanitar dhe më paqësor se sa religjionet tjera. Dhe nëse keni mundësi të lidheni fetarisht me vendorët, mendoj se do të ishte një ndihmë e madhe për zbatimin e misionit tonë paqësor të rindërtimit.” Kështu thanë të premten këta ushtarë koreanë, të cilët ndërruan fenë dhe kaluan në Islam para largimit të tyre në fund të Korrikut nga qyteti kurd Irbil, në veri të Irakut.

Një njoftim nga administruesit, drejtori dhe stafi i IPCI-së.
Herët, në mëngjesin e të së hënës më 8 gusht 2005 – 2 rexheb 1426, shejh Ahmed Hoosen Deedat në moshën 87 vjeçare ndërroi jetë që të takohet me Krijuesin e tij. Kjo ndodhi pas dorëzimit të tij nga goditja e gjendjes së rëndë të tij – i paralizuar më se nëntë vjetë.