1. Pavarësia e një populli, i cili më parë nuk e ka fituar lirinë shpirtërore, së shpejti reduktohet në himnin dhe flamurin, kurse këto dy çështje nuk mjaftojnë për pavarësinë e njëmendtë.

Pas një fitoreje të madhe, sahabiut të famshëm, komandant ushtrie, Abdurrahman bin Avfit dhe shokëve të tij, iu është përgatitur ushqim i mrekullueshëm, por Abdurrahmani u largua në një anë dhe filloi të qajë.

Jobesimtarët, shoqëria e civilizimit perëndimor injorant, shpenzuan dhe pandalur po shpenzojnë dhe orvaten për prehjen e jetës së tyre dhe dominim e tyre mbi muslimanët, për fshirjen e akides – bindjes islame nga zemrat e tyre dhe t’i largojnë muslimanët nga e vërteta e jetës, sepse kjo bindje është e vetmja bindje fetare që e kërcënon të qenurit e tyre.

E falënderojmë Allahun subhanehu ve teala në çdo gjendje, Ai është i cilësuar me cilësi të plota dhe i madhëruar, falënderimi i takon në fillim e mbarim, e tek Ai do të kthehemi dhe do të jemi përgjithmonë.
Me të vërtetë se dhuntitë e Allahut subhanehu ve teala ndaj robërve besimtarë janë lehtësime për të bërë bamirësi, të mira dhe mirësi të shumta, me të cilat njeriu ngritet i kënaqur në jetën e tij, e që shpërblimet e këtyre veprave të mira i vazhdojnë robit pas vdekjes së tij.